ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ

1.Εισαγωγή

Η προσέγγιση των νομικών θεμάτων που αφορούν τον Κυβερνοχώρο ενέχει την δυσκολία ότι, προϋποθέτει όχι μόνο νομικές, αλλά μέχρι ένα βαθμό τουλάχιστον και τεχνικές γνώσεις σε θέματα ηλεκτρονικών υπολογιστών (computers) και διαδικτύου (internet) . Είναι πολύ δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος τα συμβαίνοντα στον πεδίο του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο (cyber crime), όπως άλλωστε συμβαίνει και στα εγκλήματα με ηλεκτρονικούς υπολογιστές (computer crimes) χωρίς την κατοχή αυτών των τεχνικών γνώσεων . Οι τεχνικές όμως γνώσεις δεν επαρκούν για την κατανόηση της νομικής διάστασης του θέματος. Αυτό σε πρακτικό επίπεδο σημαίνει ότι, ο νομικός πρέπει να διαθέτει τεχνικές γνώσεις, ο δε τεχνικός πρέπει να κατέχει τουλάχιστον βασικές νομικές γνώσεις. Ο συνδυασμός των δύο βασικών, αλλά και διαφορετικών τρόπων σκέψεως αποτελεί "τον σταυρό του μαρτυρίου" για την κατανόηση του θέματος, δηλαδή του εγκλήματος στο διαδίκτυο και της αντιμετώπισής του.


Eνα εξ ίσου σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτός που ασχολείται με την νομική πλευρά του θέματος από ποινική άποψη, είναι η έλλειψη επαρκούς βιβλιογραφίας και σχετικών άρθρων. Είναι ευνόητο ότι, η έλλειψη αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι, το έγκλημα στον κυβερνοχώρο αποτελεί νέα μορφή εγκλήματος. Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι, η ανάπτυξη των σχετικών νομικών θεμάτων από αστική και εμπορική άποψη έχει διερευνηθεί σε μεγαλύτερη έκταση, από ότι η αντίστοιχη ποινική πλευρά. Αυτό οφείλεται στην μεγάλη επιρροή του κυβερνοχώρου, τόσο στο αστικό (σύναψη συμβάσεων εξ αποστάσεως δια του κυβερνοχώρου κλπ), όσο και στον οικονομικό τομέα (ηλεκτρονικό εμπόριο, νέα οικονομία κλπ).


Σε κάθε περίπτωση όμως ο μελετητής των σχετικών με τον κυβερνοχώρο θεμάτων θα πρέπει να καταφεύγει στα διάφορα (πολυπληθή) τεχνικά περιοδικά για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, καθώς και σε δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου. Αλλωστε και το ίδιο το διαδίκτυο αποτελεί πηγή αντλήσεως πληροφοριών (ίσως την σημαντικότερη), ανατρέχοντας στις ειδικές τοποθεσίες - θέσεις (Sites).

2. Το γενικότερο πρόβλημα της νομικής ορολογίας

Πρέπει ιδιαιτέρως να τονιστεί ότι, η διαφορετική κατανόηση - αντίληψη των ίδιων εννοιών από τον τεχνικό και νομικό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του υπό εξέταση θέματος. Eτσι, π.χ. διαφορετικά αντιλαμβάνεται την έννοια του όρου "κυβερνοχώρος", "ασφάλεια", "χάκερ" κλπ ο τεχνικός και διαφορετικά ο νομικός. Για τη νομική επιστήμη οι έννοιες έχουν το περιεχόμενο που ρητώς τους προσδίδει ο νόμος. Σε περίπτωση δε, που δεν υπάρχει σχετικός νόμος, ανατρέχει ο νομικός στη νομολογία, δηλαδή, στις υπάρχουσες δικαστικές αποφάσεις. Για την ύπαρξη όμως σχετικής νομολογίας, είναι απαραίτητο να έχει "φθάσει" η υπόθεση ή άλλη παρόμοια στο δικαστήριο. Σε περίπτωση που, ούτε νομολογία υπάρχει, ο νομικός ανατρέχει στη νομική επιστήμη, προς αναζήτηση θεωρητικής τουλάχιστον λύσης του θέματος. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι, η νομική θεωρία, όπως αυτή έχει αναπτυχθεί ή αναπτύσσεται από τη (νομική) επιστήμη, γίνεται υποχρεωτικώς δεκτή στην νομική πρακτική, δηλαδή στην διερεύνηση ή την εκδίκαση των σχετικών εγκλημάτων.

Στο υπό εξέταση λοιπόν θέμα, είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί η νομική έννοια των όρων "ασφάλεια", "κυβερνοχώρος - διαδίκτυο", "χάκερ". Πριν απ΄ αυτό όμως κρίνεται απαραίτητο να οριοθετηθεί η έννοια του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο, να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά του (εγκλήματος στον κυβερνοχώρο), να καθοριστεί η σχέση μεταξύ εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και εγκλήματος που τελείται με ηλεκτρονικό υπολογιστή και να δοθεί το "προφίλ" του εγκληματία στον κυβερνοχώρο.

3. Το πρόβλημα της Ελληνικής νομικής ορολογίας


Τόσο η τεχνική όσο και η νομική ορολογία στο συγκεκριμένο θέμα είναι διατυπωμένη - κατά κανόνα - στην Αγγλική γλώσσα. Η αντίστοιχη μεταφορά των όρων αυτών στα Ελληνικά, δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε δόκιμη. Βέβαια κατά την καθημερινή πρακτική πολλοί όροι χρησιμοποιούνται στην ξενόγλωσση διάστασή των, κατά τρόπο που τείνουν να ενσωματωθούν και στο Ελληνικό νομικό λεξιλόγιο. ΄Έτσι π. χ. αντί του Ελληνικού όρου "διαδικτυακό 'έγκλημα" ή "έγκλημα στο διαδίκτυο" ή ``έγκλημα στον κυβερνοχώρο`` πολλές φορές χρησιμοποιείται αυτούσιος ο όρος Cyber crime ή Internet crime . Σχετικοί με το θέμα ξενόγλωσσοι όροι είναι: Cyber crime, Internet, crime, Crime in cyberspace, On line crime, On line computer crime, communication crime, digital crime, electronic crime, electronic evidence, Computer crimes (υπολογιστικά εγκλήματα ), Computer related crime. Σχετικοί με τον δράστη όροι είναι: hacker, Cracker, Internet freak, Cyber crook, Cyber freak, Internet freak.


Το πρόβλημα αυτό της Ελληνικής νομικής ορολογίας παρουσιάζεται όχι μόνον στο πεδίο του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, αλλά και στο αντίστοιχο του ποινικού δικονομικού .

Διευκρινίζεται ότι, στην παρούσα μελέτη γίνεται προσπάθεια χρησιμοποιήσεως των σχετικών όρων στην Ελληνική γλώσσα, για την πληρέστερη όμως κατανόηση των, χρησιμοποιείται σε παρένθεση και ο Αγγλικός όρος, όπου αυτό απαιτείται. Η ανάγκη παραθέσεως και των ξενόγλωσσων όρων προκύπτει από το γεγονός ότι, οι όροι αυτοί δεν έχουν ακόμα "δοκιμαστεί" στην Ελληνική νομική πρακτική. Έτσι για έννοιες με το ίδιο νομικό περιεχόμενο χρησιμοποιούνται στην Ελληνική γλώσσα διαφορετικοί όροι.

Σημειώνεται επίσης ότι, εκ των πραγμάτων είναι αδύνατο να αναφερθούμε στο διαδίκτυο και τη σχέση του με το ποινικό Δίκαιο, χωρίς παραπομπές στην τεχνική πλευρά των ηλεκτρονικών υπολογιστών και στην τεχνολογία γενικότερα.

4. Η νομική έννοια του διαδικτύου και του κυβερνοχώρου

Η Ελληνική νομοθεσία δεν προσδιορίζει την έννοια του διαδικτύου ή του κυβερνοχώρου. Κατά συνέπεια οι έννοιες αυτές λαμβάνονται από την τεχνολογία. Eτσι λοιπόν, ως διαδίκτυο (internet) μπορεί να οριστεί η παγκόσμια συλλογή δικτύων και πυλών, που χρησιμοποιούν την ομάδα πρωτοκόλλων TCP/IP για να επικοινωνούν μεταξύ των , ενώ ως κυβερνοχώρος μπορεί να οριστεί το σύνολο των ηλεκτρονικών κόσμων, όπως το internet, όπου οι άνθρωποι έρχονται σε αλληλεπίδραση μέσω συνδεδεμένων υπολογιστών, όπου δηλαδή η επικοινωνία είναι ανεξάρτητη από την υλική υπόσταση . Στο άρθρο 2 του Ν 2867/19-12-2000 για την οργάνωση και λειτουργία τηλεπικοινωνιών προσδιορίζονται οι έννοιες "δίκτυο καλωδιακής τηλεόρασης", "ιδιωτικό δίκτυο", "παροχή ανοικτού δικτύου" και "τηλεπικοινωνιακό δίκτυο". Δεν προσδιορίζεται όμως η έννοια του διαδικτύου ή του κυβερνοχώρου.


Πρέπει να λεχθεί ότι, στη συνείδηση του μέσου νομικού, δεν γίνεται διάκριση μεταξύ διαδικτύου και κυβερνοχώρου και κατά κανόνα οι έννοιες αυτές θεωρούνται ως ταυτόσημες και χρησιμοπιούνται πάντα με το ιδι περιεχόμενο.

5. Προσδιορισμός της εννοίας του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο

Δεν υπάρχει ακόμα γενικά αποδεκτός ορισμός του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο, ούτε στην διεθνή νομοθεσία, ούτε στην διεθνή νομολογία ή βιβλιογραφία . Ομοίως ούτε στην Ελληνική βιβλιογραφία υπάρχει ορισμός του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο.

Η άποψη ότι το έγκλημα στον κυβερνοχώρο (cyber crime) αποτελεί τον ίδιο τύπο εγκλήματος με το ``κοινό`` ή "συμβατικό έγκλημα" και η μόνη διαφορά που το διακρίνει απ΄ αυτό είναι ότι, διαπράττεται σε διαφορετικό περιβάλλον , (δηλ. σε ηλεκτρονικό περιβάλλον και δη σε περιβάλλον διαδικτύου) δεν ανταποκρίνεται κατά την άποψή μου πλήρως στην πραγματικότητα. Υπάρχουν βέβαια εγκλήματα, που διαπράττονται τόσο σε κοινό, όσο και σε ηλεκτρονικό περιβάλλον. Αλλα εγκλήματα διαπράττονται μόνο σε περιβάλλον ηλεκτρονικών υπολογιστών, χωρίς δηλαδή να υπάρχει σύνδεση των υπολογιστών με το διαδίκτυο (ή ακόμα και εάν υπάρχει δεν χρησιμοποιείται). Μια άλλη κατηγορία ηλεκτρονικών εγκλημάτων διαπράττονται αποκλειστικώς σε περιβάλλον του κυβερνοχώρου. Με το παραπάνω λοιπόν κριτήριο τα σχετικά (ηλεκτρονικά) εγκλήματα μπορούν να διακριθούν:

α) Σε εγκλήματα που διαπράττονται τόσο σε " κοινό " περιβάλλον, όσο και στο διαδίκτυο (internet) π.χ. η συκοφαντική δυσφήμηση διαπράττεται και με την χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (αποστολή e-mail). Η αντιγραφή ενός πνευματικού έργου π.χ. μουσικού τραγουδιού (άρθρ. 66 Ν.2121/93) ή ενός προγράμματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Όταν το έγκλημα αυτό τελεστεί σε "περιβάλλον internet" (εννοείται βέβαια ότι απαιτείται και η χρήση computer ) τότε πρόκειται για έγκλημα σχετιζόμενο με τον κυβερνοχώρο ή για έγκλημα που διαπράττεται στον κυβερνοχώρο ή για έγκλημα που διαπράττεται με την βοήθεια του κυβερνοχώρου (internet related crime).

β) Σε εγκλήματα που διαπράττονται μόνο σε περιβάλλον ηλεκτρονικών υπολογιστών (ενν. χωρίς την χρήση του διαδικτύου). Τέτοια είναι τα εγκλήματα που προβλέπονται από το άρθρο 370 Γ παράγρ. 1 του Π.Κ. π.χ. η χωρίς δικαίωμα αντιγραφή προγράμματος από δισκέτα ή CD-ROM ή σε ηλεκτρονικό υπολογιστή.

γ) Σε "Γνήσια εγκλήματα κυβερνοχώρου" (Cyber crimes) με την έννοια της ποινικοποίησης συμπεριφοράς που αποκλειστικώς έχει σχέση με τον κυβερνοχώρο. Μια τέτοια αξιόποινη συμπεριφορά μπορεί να θεωρηθεί η παράνομη ή χωρίς δικαίωμα πρόσβαση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή (hacking) ή η διάδοση παιδικού πορνογραφικού υλικού δια του κυβερνοχώρου. Τέτοια εγκλήματα δεν υπάρχουν ακόμα στην Ελληνική έννομη τάξη, αφού δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία. Δηλαδή τα γνήσια εγκλήματα του κυβερνοχώρου διαπράττονται αποκλειστικώς σε περιβάλλον διαδικτύου. Σε περίπτωση που ο υπολογιστής δεν είναι συνδεδεμένος με το διαδίκτυο, αλλά ενεργεί αυτοτελώς, οποιοδήποτε έγκλημα και εάν διαπραχθεί θεωρείται έγκλημα που διαπράττεται με ηλεκτρονικό υπολογιστή (computer crime).

6. Χαρακτηριστικά γνωρίσματα του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο

Το έγκλημα στον κυβερνοχώρο είναι γρήγορο (quick), διαπράττεται σε χρόνο δευτερολέπτων και πολλές φορές δεν το αντιλαμβάνεται ούτε το ίδιο το θύμα.

Είναι εύκολο (easy) στην διάπραξή του, φυσικά για όσους το γνωρίζουν, ενώ συχνά δεν αφήνει ίχνη (όπως στα κοινά εγκλήματα είναι τα δακτυλικά αποτυπώματα).

Για την τέλεσή του απαιτούνται άριστες και εξειδικευμένες γνώσεις, αυτή τη στιγμή είναι πιο προηγμένο (``ανεβασμένο``) και από το έγκλημα του λευκού περιλαιμίου .

Μπορεί να διαπραχθεί χωρίς την φυσική μετακίνηση του δράστη, ο οποίος ενεργεί από το γραφείο ή το σπίτι του, πατώντας μόνο ορισμένα πλήκτρα του υπολογιστή του.


Δίνει τη δυνατότητα σε άτομα με ορισμένες ιδιαιτερότητες π.χ. σ΄ όσους έχουν ροπή ή τάση στην παιδοφιλία ή χρήση παιδικής πορνογραφίας (child pornography) να επικοινωνούν γρήγορα ή και σε πραγματικό χρόνο, χωρίς μετακίνηση, εύκολα, ανέξοδα, να βρίσκονται πολλοί μαζί στις ίδια ομάδες συζητήσεως (News groups) ή μέσα από διαδικτυακά άμεσα αναμεταδιδόμενες συζητήσεις (IRC- Internet Relay Chat).

Οι "εγκληματίες του κυβερνοχώρου" πολλές φορές δεν εμφανίζονται με την πραγματική των ταυτότητα π.χ. αποστέλλουν ηλεκτρονικά μηνύματα ή επιστολές (e-mail) ανωνύμως ή και με ψευδή στοιχεία.

Είναι έγκλημα "χωρίς πατρίδα``, παρότι τα αποτελέσματά του μπορεί να γίνονται ταυτόχρονα αισθητά σε πολλούς τόπους.

Κατά κανόνα είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί ο (πραγματικός) τόπος τελέσεως του. Ακόμα όμως και αν προσδιοριστεί αυτός, είναι ακόμα πιο δύσκολο να εντοπιστεί ο δράστης.

Η εξωτερίκευσή του μπορεί να εντοπίζεται στην Α χώρα πλην όμως τα αποδεικτικά στοιχεία μπορεί να βρίσκονται στο άλλο άκρο της γης ή και να βρίσκονται ταυτόχρονα σε πολλούς τόπους.

Για την διερεύνησή του απαιτείται κατά κανόνα συνεργασία δύο τουλάχιστον κρατών ( δηλ. του κράτους στο οποίο γίνεται αντιληπτή η εξωτερίκευση του εγκλήματος, και του κράτους όπου βρίσκονται αποθηκευμένα τα αποδεικτικά στοιχεία ). Περιπτώσεις που το έγκλημα στον κυβερνοχώρο (cyber-crime) περιορίζεται στα όρια ενός μόνον κράτους είναι ( θεωρητικώς τουλάχιστον ) ελάχιστες και σπάνιες.

Οι παραδοσιακές (κοινές) Συμβάσεις για αμοιβαία Δικαστική Συνδρομή δεν επαρκούν, λόγω της φύσεως του αποδεικτικού ολικού, δηλαδή της ηλεκτρονικής απόδειξης (electronic evidence) που πρέπει να εντοπιστεί και να κατασχεθεί σε συνδυασμό με την ταχύτητα ενεργείας των διωκτικών Αρχών.

Δεν υπάρχουν επαρκή στατιστικά στοιχεία, όχι μόνο στον Ελληνικό, αλλά και στον Διεθνή χώρο. Ελάχιστες περιπτώσεις εγκλημάτων του κυβερνοχώρου (cyber-crimes) καταγγέλλονται. Και αυτό για να μην αμφισβητείται η αξιοπιστία των παθόντων οι οποίοι κατά κανόνα είναι εταιρείες. Κατά συνέπεια ο ``σκοτεινός αριθμός`` της εγκληματικότητας στον χώρο του διαδικτύου είναι ``ακόμα πιο σκοτεινός``, από ότι στον ``κοινό`` εγκληματικό χώρο.

Η Αστυνομική διερεύνησή γενικότερα, αλλά και η ανακριτική του προσέγγιση είναι πολύ δύσκολη, απαιτεί δε άριστη εκπαίδευση και εξειδικευμένες γνώσεις.

Εξειδικευμένες γνώσεις επίσης απαιτούνται και για όσους άλλους ασχολούνται με την συγκεκριμένη μορφή εγκλήματος (Εισαγγελείς, Δικαστές, Δικηγόρους).

7. Σχέση εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και εγκλήματος που τελείται με ηλεκτρονικό υπολογιστή

Τo έγκλημα στον κυβερνοχώρο (Cyber Crime) είναι μία ειδικότερη μορφή του ηλεκτρονικού εγκλήματος (Computer Crime), το οποίο με τη σειρά του είναι μία ειδικότερη μορφή του ``κοινού`` εγκλήματος, όπως αυτό προσδιορίζεται στο άρθρο 14 Π.Κ.

Ως ηλεκτρονικό έγκλημα μπορεί να οριστεί αυτό που σχετίζεται άμεσα με την κατάχρηση των δυνατοτήτων των ηλεκτρονικών υπολογιστών

Ως έγκλημα που διαπράττεται με ηλεκτρονικό υπολογιστή (computer related crime ή computer crime ) μπορεί να χαρακτηριστεί κάθε παράνομη, ανήθικη ή χωρίς δικαίωμα συμπεριφορά, που σχετίζεται με την αυτόματη επεξεργασία ή μετάδοση δεδομένων .

Σημειώνεται ότι, ο ορισμός αυτός διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1983 από ειδική ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΟΑΣΑ, που συνεστήθη ειδικώς για να εξετάσει το θέμα της ηλεκτρονικής εγκληματικότητας. Ο ορισμός αυτός βέβαια είναι πολύ ευρύς και είναι ευνόητο ότι, μόνον ως ``οδηγός`` μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Η οριστικοποίησή του επαφίεται στον Εθνικό Νομοθέτη και στη νομολογία των Δικαστηρίων.

8. Σκιαγράφηση ("προφίλ ") εγκληματία του Κυβερνοχώρου.


Ο "εγκληματίας του κυβερνοχώρου" διαφέρει ουσιωδώς από τον "κοινό εγκληματία". Δεν μπορεί ο καθένας να διαπράξει έγκλημα που σχετίζεται με το διαδίκτυο. Ο δράστης πρέπει να διαθέτει ειδικές γνώσεις, τεχνική επιδεξιότητα, τεχνικά μέσα. Χαρακτηριστικώς αναφέρεται ότι, στο έγκλημα στον κυβερνοχώρο (cyber-crime) δεν υπάρχει "Γιάννης - Αγιάννης". Υπάρχουν μόνο " άθλιοι ". Τι σημαίνει αυτό; Ο εγκληματίας του κυβερνοχώρου, (cyber-crook), δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι ενήργησε "από ανάγκη" δηλαδή από οικονομική ανέχεια, αφού η ενέργειά του προϋποθέτει την ύπαρξη μιας αρκετά ικανής οικονομικής υποδομής (αγορά και συντήρηση υπολογιστή, αυξημένος τηλεφωνικός λογαριασμός, συνδρομή σε παροχέα πρόσβασης, εκπαίδευση σε υπολογιστές, αγορά σχετικών βιβλίων, κλπ). Δηλαδή χωρίς την κατοχή αυτή των τεχνικών και μη μέσων, είναι αδύνατη η διάπραξη εγκλήματος στον κυβερνοχώρο.

Τους "εγκληματίες του κυβερνοχώρου" μπορούμε να τους διακρίνουμε σε δύο κατηγορίες :

α) σ΄ αυτούς που "επιτίθενται" (εισβάλουν) στα computer απλώς από ευχαρίστηση ή περιέργεια, χωρίς όμως να επιδιώκουν (εμφανώς τουλάχιστον) κάποιο οικονομικό όφελος. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν, οι δράστες που από το άλλο άκρο του πλανήτη "εισβάλουν " σε υπολογιστή δια της χρήσεως του διαδικτύου (hackers) για να μάθουν απλώς, κάποια προσωπικά στοιχεία,

β) σ΄ αυτούς που ενεργούν από οικονομικό όφελος (cracker). Στην δεύτερη ανήκουν αυτοί που δεν " εισβάλουν " απλώς για να μάθουν κάτι, αλλά μόλις μάθουν το στοιχείο που επιθυμούν ( π.χ. τον αριθμό της πιστωτικής κάρτας) δίνουν και την κατάλληλη εντολή στην Τράπεζά για την μεταφορά ενός ποσού στον λογαριασμό τους.

Σε ειδική έρευνα που έγινε στη Βρετανία από την ``επιτροπή πρόβλεψης και πρόληψης εγκλήματος`` (Foresight Crime Prevention Panel) για το ``ποιόν`` (``who is who``) του μελλοντικού εγκληματία διαπιστώθηκε ότι: Το έτος 2020 οι κακοποιοί θα γνωρίζουν στην εντέλεια την λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας των τραπεζικών κωδικών και των τεχνικών αναγνώρισης, θα μπορούν να ξεπεράσουν οποιοδήποτε ηλεκτρονικό εμπόδιο, ακόμα Δε και τα εμπόδια που θα αναγνωρίζουν τα δακτυλικά αποτυπώματα ή το χρώμα του οφθαλμού. Ειδικότερα τον ανιχνευτή της ίριδος θα τον ``ξεγελούν`` με την ανάλογη κατασκευή φακών επαφής .

9. Σχέση ``εγκληματία του κυβερνοχώρου``(cyber - criminal) και του "εγκληματία του λευκού περιλαιμίου`` (white - collar criminal).

Μπορεί να υποστηριχθεί ότι το έγκλημα στον κυβερνοχώρο (cyber-crime) είναι μια ειδικότερη μορφή του εγκλήματος του λευκού περιλαιμίου ". Και αυτό γιατί ο εγκληματίας του κυβερνοχώρου πρέπει να διαθέτει:

α) Εξειδικευμένη επιδεξιότητα: Ο εγκληματίας του κυβερνοχώρου πρέπει να είναι επιδέξιος , να έχει έχει γνώσεις του όλου συστήματος πληροφορικής, είναι κοινωνικός και να μπορεί να αντιληφθεί, που θα ``πετύχει`` το θύμα του.

β) Γνώση : Ο εγκληματίας του κυβερνοχώρου δεν έχει απλώς γνώση του όλου συστήματος πληροφορικής και του διαδικτύου (internet). Γνωρίζει πολύ καλά το επιμέρους "περιβάλλον", καθώς και τα μυστικά του χώρου που θα παραβιάσει. Όπως ακριβώς ο " κοινός εγκληματίας " συλλέγει πληροφορίες, κατοπτεύει το χώρο κλπ. που πρόκειται να κλέψει ή να ληστέψει, κατ΄ ανάλογο τρόπο και ο εγκληματίας του κυβερνοχώρου (cyber-criminal) κατοπτεύει και παρακολουθεί το ηλεκτρονικό περιβάλλον (site), στο οποίο πρόκειται να ενεργήσει την παράνομη πράξη του.

γ) Aπαραίτητα τεχνικά και οικονομικά μέσα: Ο εγκληματίας του κυβερνοχώρου πρέπει, εκτός από τη γνώση, να κατέχει και τα κατάλληλα τεχνικά μέσα. Χωρίς την οικονομική δυνατότητα για αγορά του εξοπλισμού ( computer-software κλπ.) και χωρίς την κατοχή των τεχνικών μέσων, είναι αδύνατη η διάπραξη εγκλήματος στον κυβερνοχώρο.

Συμπερασματικώς λοιπόν μπορεί να λεχθεί ότι, το έγκλημα του κυβερνοχώρου, είναι πιο προηγμένο (``ανεβασμένο``) και από το έγκλημα του λευκού περιλαιμίου.

10. Συνήθη εγκλήματα του κυβερνοχώρου


Τα πλέον συνηθισμένα εγκλήματα που παρουσιάζονται αυτή την στιγμή στον κυβερνοχώρο είναι : Οι απάτες ( με πιστωτικές κάρτες ή μη), η διακίνηση παιδικής πορνογραφίας, εγκλήματα κατά της Εθνικής Ασφάλειας (οδηγίες για κατασκευή Βομβών, εισβολή σε συστήματα ασφαλείας, που έχουν σχέση με την εθνική υποδομή) , οοδηγίες για παρασκευή ναρκωτικών . Με κριτήριο το προσβαλλόμενο έννομο αγαθό, τα εγκλήματα που διαπράττονται στο διαδίκτυο μπορούν να διακριθούν: σε εγκλήματα κατά των προσωπικών δικαιωμάτων του πολίτη, σε εγκλήματα εναντίον του κοινωνικού συνόλου και σε εγκλήματα εναντίον περιουσιακών αγαθών .



 

 

Προηγούμενη Σελίδα        Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ        Προηγούμενη Σελίδα
Advertised by Ati Advertising on www.idx.gr